Vladimir Rackovic Vladimir Rackovic

Vladimir Rackovic

(1951 + 2011)

U ponedeljak 22. avgusta 2011. godine u 61. godini života prestalo je da kuca plemenito srce Vladimira Rackovića iz Čikaga, rodom iz Ljubića kod Čačka, od oca Ratomira i majke Jelene Racković. Bio je četvrto i najmlađe dete. Otac Ratomir bio je Srbin iz Ljubića, a majka Jelena bila je iz Ukrajine. Upoznali su se u Nemačkoj gde su oboje bili u zarobljeništvu. Posle rata vratili su ce u tadašnju Jugoslaviju, u Ljubić, gde su živeli do smrti. Imali su dve kćerke, Ljubicu i Mirjanu i dva sina Mirka i Vladimira. Vladimir je bio dobro i radno dete. Kao mali pomagao je komšijama u čuvanju ovaca, kasnije ocu koji je radio kao zidar. Osnovnu školu završio je u Ljubiću a zanat za alatničara i Višu saobraćajnu školu u Čačku. Radio je dvadeset godina u Čačku i 23 godine u Čikagu. U Jugoslaviji bio je jedan od najboljih radnika. Dobijao je više nagradaČ Najbolji alatničar Srbije, drugi iz cele Jugoslavije, Oktobarsku nagradu grada Čačka kao i nagrade preduzeća Sloboda Čačak gde je radio. 1988. godine u 38. godini života došao je u Čikago, gde je ostao 23 godin, sve do kraja života. Zadnje 22 godine radio je za PUSKAR PRECISION gde je bio skoro nezamenljiv. Oženio se iste godine kad je i došao u Ameriku sa Jerosimom Vidaković koja je nekoliko godina pre njega došla u Ameriku iz Ivanjice u Srbiji. Imaju troje dece, kćerku Angelinu i sinove Marka i Nikolu. Vladimir je celog života mnogo teško radio. On i supruga Jerosima su radili i gajili decu, napravili su kuću u Ljubiću i kupili kuću u Čikagu. Za 23 godine braka samo su dva puta bili svi zajedno na odmoru, jednom u Srbij i i jednom u Meksiku. Vladimir je stalno govorio da kao odu u penziju malo će živeti u Ljubiću a malu u Čikagu, ali njegove želje su ostale neostvarene. Ostavio je neutešnu suprugu i decu, sestru Ljubicu sa porodicom u Čikagu, brata Mirka sa porodicom u Srbiji, stevana i Natašu, decu preminule sestre, u Namačkoj, kao i mnogobrojnu rodbinu, kumove i prijatelje. Rodbina i prijatelji oprostili su se od pokojnog Vladimira u subotu 27. avgusta. 2011. godine od 4 sata posle podne dp 7 sati uveče u Svetoj Gori, srpskom pravoslavnom pogrebnom zavodu u Čikagu, 3517 Nort Pulaski Roud. Opelo i sahrana biće obavljeni u četvrtak 1. septembra 2011. godine u rodnom Ljubiću kod Čačka. Vječnaja pamjat. DUBOKO OŽALOŠĆENI: Supruga Jerosima, kćerka Angelina, sinovi Marko i Nikola, sestra Ljubica Marinović sa suprugom Tomislavom i decom Borikom, Miloradom, Jelenom i Natali, brat Mirko Racković sa suprugom Dragicom sa klerkama Silvijom Racković i Snežanom DeLorenzo i njenim suprugom Đuzepom, svastika Stojna Vićentić sa suprugom Dragutinom, sinom Draganom i kćerkom Draganom, sestrić Stevan Domanović sa porodicom, sestričina Nataša Domanović, šurak Stojadin Vidaković sa suprugom Ankom i porodicom, rođaka Vesna Marjanović sa kćerkom Stefanijom, kao i ostala mnogobrojna rodbina, kumovi i prijatelji u Otadžbini i SAD.

Za dodatne informacije možete se obratiti SVETOJ GORI, srpskom pravoslavnom pogrebnom zavodu u Čikagu na telefon 773-588-2200.



Foto i video

IZJAVE SAUČEŠĆA

Ahmie Ibasco (Chicago , IL)

My deepest sympathy. I know, no word can ease the pain. But please remember that you are in my thoughts and in my prayers.

Ken McCall (South Elgin , IL)

My sincere condolences on the loss of your loved one. My thoughts and prayers are with you during this difficult time. Sincerely, Ken McCall (employee at Puskar Precision)

Podelite vaša sećanja ili izrazite vaše saučešće

Pošalji cveće

Posalji cveće