U ponedeljak 3. aprila 2006. godine u 48-oj godini života prestalo je da kuca plemenito srce Mire Sremčević-Sibinčić, rodom iz prestonog Beograda, od oca Grujice i majke Kaće. Mira Sremčević završila je osnovnu i srednju školu i diplomirala psihologiju na Filozofskom fakultetu u Beogradu. Od malih nogu se bavila glumom i pevanjem, nastupajući u okviru mnogih amaterskih pozorišnih grupa, a na kraju studija bila je i stalni član ansambla Narodnog pozorišta u Subotici. U Americi je živela od kraja osamdesetih, gde je magistrirala psihologiju, i kroz sve ove godine se aktivno bavila glumom i drugim kulturnim aktivnostima. Kao član Srpskog akademskog kluba bila je organizator mnogih akcija i manifestacija, stalno insistirajući na osnivanju pravog pozorišta u ovdašnjoj srpskoj zajednici. Ideju je, zajedno sa desetinom drugih zaljubljenika u ovu umetnost, ostvarila u okviru Srpskog kulturnog kluba Sveti Sava osnivajući prošle godine rpsko pozorište, koje se publici predstavilo izvanrednim predstavama: igrali su Vlast, Kabare i Pokondirenu tikvu, a Mira je svojim talentom, idejama i velikim poznavanjem umetnosti bila okosnica svih projekata. Nezaboravnu ulogu Feme iz Pokondirene tikve odigrala je pre samo nešto više od dve sedmice, prkosno se boreći protiv opake bolesti. Bio je to njen poslednji susret sa sugrađanima, onako kako je to najviše i volela, na sceni, pod reflektorima i sa osmehom nade. Publika joj je tada uputila poslednji aplauz, kao najlepšu nagradu umetnici velikog srca i široke duše, koja je svoju energiju, duh i bezgraničnu ljubav poklanjala drugima, gradeći tako svoj neobično ispunjen život. Po njemu će biti zauvek zapamćena, a suprug Zoran i bezbrojni prijatelji u Americi i Srbiji čuvaće u sećanju njen vedri lik, dobrotu i osmeh optimizma. Rodbina i prijatelji su se oprostili od pokojne Mire u četvrtak, 6. aprila 2006. godine od četiri sata posle podne do devet sati uveče u Svetoj Gori, srpskom pravoslavnom pogrebnom zavodu u Čikagu, 3517 Nort Pulaski Roud. Opelo je održano u sedam i trideset sati uveče u Svetoj Gori. Sahrana Mire Sremčević-Sibinčić obavljena je na Bežanijskom groblju u Beogradu u subotu 15. aprila 2006. godine. Duboko ožalošćeni: suprug Zoran sa sinovima Aleksom i Markom, snaja Elen, sestra od ujaka Slavica Maksimović, brat od ujaka Aleksandar Zvekić kao i ostala mnogobrojna rodbina i prijatelji u Otadžbini i Sjedinjenim Američkim Državama. Ova čitulja ostaće zauvek na internetu kao večna uspomena na Miru Sremčević-Sibinčić.